Zonnegroet april/mei 2020

Laat je zon schijnen
Vertrouwen op de toekomst



Lieve mensen,


De vorige nieuwsbrief lijkt wel een eeuwigheid geleden en toch is het maar kort. Hoe intensief leven we in deze tijd, met alle onzekerheden en aanpassingen aan werk, privé en in de maatschappij? Hou je het een beetje vol?

Na de laatste persconferentie lijkt het erop dat ik voorlopig niet kan masseren. Heel vervelend voor mensen met klachten en/of behoefte aan contact en aanraking.



En aanraken is juist in deze 1,5 meter maatschappij niet mogelijk. Dit staat lijnrecht tegenover mijn visie en mijn passie. Ik heb zelf een lange weg bewandeld om in goed contact met mezelf en anderen te komen, waarbij nabijheid en aanraking een belangrijke factor zijn geweest. Ik draag dit met mijn werk ook uit. Baby's gaan dood als zie niet worden aangeraakt, maar volwassen leven ook niet echt als ze niet worden aangeraakt. Ik maak me meer zorgen over de impact van de regels op onze maatschappij en en ons menselijk welzijn dan over het virus zelf.  Ik wens van harte dat het niet het nieuwe normaal is, maar een tijdelijk abnormaal, voor iedereen.  

Ik weet dat kwaad worden en frustratie niet helpen. Het is juist belangrijk om het positieve te stimuleren en te voeden. In deze nieuwsbrief lees je meer over de kansen die ik in Coronatijd en wil ik jullie wat positiviteit brengen met de Zonnemeditatie in woord en klank en een verhaal over mijn vader als jongen in WOII om wat vertrouwen in de toekomst te geven.

Je krijgt deze nieuwsbrief omdat je hebt aangemeld of omdat je klant of cursist bent (geweest). Mocht je de nieuwsbrief niet meer willen ontvangen dan kun je je afmelden. 

Liefs en harmonie,

Helma Eijck
 

Afstandssessies
Corona beperkt ons, maar biedt ook mogelijkheden. Zoals ik in de vorige nieuwsbrief al aangaf, met energie werken kan ook op afstand, in combinatie met gesprekken en Bachbloesems. Via de energetische verbinding en het gesprek is er dan toch nabijheid. De afstandssessies worden als heel positief ervaren, dus als je ergens behoefte aan hebt ben je welkom. Het energetisch werken op afstand brengt me ook weer bij een deel van mezelf wat de laatste jaren wat was ondergesneeuwd. Het is mooi dat ik dit weer kan laten groeien en met jullie kan delen. 
 

Laat je zon schijnen!

Zonnemeditatie in woord en klank



Het is al zeker 10 jaar geleden dat ik samen met mijn vriendin en harptherapeute Simone Houtman het plan had om geluidsopnames te maken van mijn meditaties, zoals de zonnemeditatie en de chakrameditaties. Je weet hoe dat gaat, ik had het druk of zij had het druk, de afstand was lastig, hoe gaan we het praktische aanpakken, kortom, allemaal beren op de weg waardoor het er maar niet van kwam. Nu was het ineens snel voor elkaar. We konden niet afspreken met elkaar dus het moest op afstand: ik heb de meditatie ingesproken en de opname naar Simone gestuurd en zij heeft op basis van de tekst de harpbegeleiding verzorgd en teruggestuurd. Vervolgens heeft mijn zoon beide opnames onder elkaar gezet. Zo eenvoudig kan het dus gaan.

Simone speelt heel intuïtief harp, inspelend op de tekst. Dit geeft een extra therapeutische waarde aan de meditatie. Je hoort de zonnestralen! De toonsoort die ze heeft gekozen werkt op het hart. We zijn begonnen bij de bron: de Zonnemeditatie. Andere meditaties volgen nog als het positief wordt ervaren. Wij zijn in ieder geval alvast enthousiast!
 

 
Vertrouwen in de toekomst

Mijn vader als jongen in WOII

Een aantal weken geleden toen ik nog bij mijn 87-jarige vader op bezoek kon, uitte ik mijn zorgen over de toekomst in deze Coronacrisis. Mijn vader antwoordde: na WOII lag het hele land in puin en dat hebben we ook weer opgebouwd.

Ik herinner me zijn eerdere verhalen. Mijn opa verstopte zich tijdens razzia's in de kolenkelder of onder de strijkplank terwijl mijn oma een laken aan het strijken was. Uiteindelijk werd hij toch opgepakt en samen met zijn zwager afgevoerd naar werkkampen in Duitsland. Zijn zwager sprak goed Duits en had connecties in Duitsland en heeft het voor elkaar gekregen dat ze niet al te zware arbeid kregen en met allerlei vervalste passen en stempels en een geleende vrachtwagen weer terug konden. Vanwege het opschuivende front moesten alle Roermondenaren geëvacueerd worden. Met zijn allen in de trein. Mijn jongste tante die nog een baby was kreeg melk uit een flesje dat haar opa had opgewarmd onder zijn oksel. Mijn vader ging met zijn vader en opa naar een boer in Friesland. Mijn oma met haar ouders en jongste dochter naar een gezin in de buurt van Zwolle. Mijn oudste tante zat in haar eentje bij een ander gezin. Mijn jongste tante was ziek en ondervoed en ze moest naar het ziekenhuis in Zwolle. Mijn oma liep elke dag 10 km om haar op te zoeken. Wat een angst, stress en onzekerheid hebben zij gehad. Geen contact, geen telefoon, app of videobellen.

Toen ze terug konden naar Roermond was het een kapotgeschoten spookstad en waren veel huizen in hun straat in puin. Alles moest weer worden opgebouwd. Mijn tante heeft het als traumatisch ervaren. Mijn vader vond het een groot avontuur. Misschien omdat hij jonger was (7 -11). Hij zag geen gevaar lijkt het wel. Hij zat met zijn vader te dammen in de kolenkelder (eindelijk 1 op 1 aandacht), hij hoefde niet naar school en kon zich uitleven buiten. Hij liep te marcheren naast de Duitsers en maakte ze belachelijk met spotliedjes. Hij heeft Fries leren praten en koeien leren melken met de hand. Toen de Amerikaanse soldaten er waren kreeg hij sloffen sigaretten die hij op de zwarte markt verkocht en hij liep rond met zakken geld maar er was niks te koop. Eten was verkrijgbaar op de bon. Je deed je schooljaar over, of als je slim was, sloeg je een jaar over zoals mijn vader. Huizen werden weer opgebouwd, bedrijven die stil kwamen te liggen werden weer opgestart.

Ook nu zullen we er weer uit komen met zijn allen. Ik denk dat mijn vader de wereld heel erg beleefde in het hier en nu. Hij nam alles zoals het kwam en maakte gebruik van de mogelijkheden die hij kreeg. Ik wens iedereen hetzelfde magische vertrouwen als van een 7 tot 11 jarige.